غزلواره های من

این وبلاگ یکی از دوستان بلاگر قدیمی من هست

تا زمانی که برگرده  این وبلاگ پیش من می مونه

البته این وبلاگ حذف شده بود و من مجدا ثبت کردمش.

نظرات ()

به کرم سبز بیاندیش

بیشتر زندگیش را روی زمین میگذراند، به پرندگان حسد میورزد و از سرنوشت و شکل کالبدش خشمگین است

 می اندیشد

من منفور ترین موجوداتم، زشت ،کریه و محکوم به خزیدن روی زمین

اما یک روز مادر طبیعت از کرم میخواهد پیله ای بتند

کرم یکه میخورد

 پیش از آن هرگز پیله ای نساخته

گمان میکند باید گور خود را بسازدو آماده مرگ میشود

هر چند از زندگی خود تا آن لحظه ناخشنود است

به خدا شکوه میبرد

خدایا

درست زمانی که سرانجام به همه چیز عادت کردم،اندک چیزی را هم که دارم از من میگیری

خود را نومید در پیله حبس میکند و منتظر پایان می ماند

 چند روز بعد در می یابد که به پروانه ای زیبا تبدیل شده

می تواند به آسمان پرواز کند و بسیار تحسینش کنند

از معنای زندگی و برنامه های خدا شگفت زده است

پیله می تنیم...بدون آنکه از هیچ چیز با خبر باشیم...

برخی عادت کرده اند و برخی...

بیا و به فکر پروانه شدن باش...

آن دورترها را ببین...

چند پروانه می خندند...

نمی دانم چقدر تا پروانه شدن راه است...

اما این حق من و توست...

دنیایت را زیبا ببین!!!

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ 

این نوشته بیشتر مخصوص تو بود...می دونی سختم بود ببینم همینطور با تیغات کلنجار میری و سر درگمی...

تو همیشه امید من بودی...بدون اینکه خودت بفهمی...

من پروانه شدن رو از تو و خیلی های دیگه یاد می گرفتم...

واسه من بیشتر از یه جوجه تیغی ارزش داشتی...

برگرد...

پروانه ی خوب من!!!

نظرات ()